Ergenlik (adolescence), bireylerde bedensel, zihinsel, duygusal ve cinsel gelişme ve değişmelerin yaşandığı, çocukluktan yetişkinliğe geçiş sürecini kapsayan bir dönemdir. Bu dönemde ergen ne çocuktur, ne de yetişkindir. Genellikle ergenliğe kızlar 11-13 yaşlarında erkekler ise 13-15 yaşlar arasında girmektedir. Çocukluktan birden bire ortaya çıkan değişim ve gelişimler ergeni kaygılandırabilir. Buna bağlı olarak duygularında tutarsızlıklar ve değişimler olabilmektedir. Vücudunda ortaya çıkan değişimler onu artık bir yetişkin adayı haline getirmektedir. Dolayısıyla yetişkin gibi davranma, onların davranışlarını model alma yoluna gitmektedirler.

Diğer taraftan ergen bağımsızlığını yaşamak ister. Bu durum anne ve babaları kaygılandırır. Çünkü anne-baba gözünde ergen hala çocuktur. Oysaki ergen ailesine sık sık “ben büyüdüm” “bana karışmayın” gibi çıkışlarda bulunur. Arkadaşlık ilişkileri ön plana çıkmaktadır. Kendi gelişimsel özelliklerini arkadaşları ile karşılaştırmak ister. Merak ettiği normal olup olmadığıdır. Ergen açısından bu dönemin “fırtınalı bir dönem” olarak adlandırılabilir. Bu dönemde evde anne-baba okulda öğretmenler ergene gerekli desteği vermeleri gerekmektedir.

Ergenlik çağında bireyler aşağıdaki sorunları yaşayabilirler.

1.      Anne-baba ile anlaşmazlık ve çatışmalar

2.      Arkadaşlarıyla yaşanan sorunlar (çeteler, klikler)

5.      Kız erkek arkadaşlığı

Bu sorunlarla ergenin baş edebilmesi için gerekli sosyal desteğin sağlanması önemlidir.

Anne babalar ergenlerle olumlu bir iletişim kurmaları önemlidir. Onlara karşı;

Önyargısız

Anlayışlı

Koşulsuz sevgi ve

Empatik tutum sergileyebilmek

Ergenin bu dönemi sorunsuz atlatabilmesinde temel yaklaşım biçimleri olduğu unutulmamalıdır.